“ความรัก”...กับ... “ความอดทน”...มักจะมาคู่กันเสมอ
ถ้ามีความรัก...ความอดทนก็จะมี
ยิ่งรักมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องอดทนเพิ่มขึ้น
แต่ถ้าต้องมีความอดทน...ความรักก็เริ่มถอยหลังทีละนิด ทีละนิด
"ความรักไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อ
ความอดทนก็ไม่ใช่ความเห็นแก่ตัวเหมือนกัน"

แต่เมื่อใด.......ที่ รู้สึกว่า ความรักจืดจาง...
ความอดทนที่เคยมีก็มลายหายไปพร้อมๆ กัน
ความรู้สึกดีๆ ที่เรียกว่ารักก็จะไปด้วย
ต่อให้ทำดีแค่ไหน ความรักก็ไม่กลับคืนมา
ในเมื่อ ทั้ง "ความรัก" และ "ความอดทน" หมดไป

และถ้าเมื่อใด........ที่มีจำเป็นต้องจาก ทั้งๆ ที่ยังรัก
เพราะ “ความอดทน” กำลังจะหมด
มันยากที่จะเก็บซ่อน “ความเจ็บ” เอาไว้
แต่ไม่ยากที่จะเก็บซ่อนความอดทนไว้ภายใน.........
เพราะ...ถ้าเลือกที่จะรักต่อไป
~ก็ยิ่งรู้สึกเจ็บมากขึ้น~

บางทีขีดจำกัดความอดทนเราก็มีจุดสิ้นสุด

คงไม่มีใครที่จะอดทนไปได้ตลอด

ถ้าหากการอดทนรอมันคุ้มกับสิ่งที่ต้องรอ

กับการรอไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด....

ถ้ามันต้องอดทนมาก

ต้องเหนื่อย ต้องท้อมากก็ตัดใจปล่อยมันไปเถอะ

ถึงแม้ว่าฉันคนนี้คนที่บอกใครต่อใคร

ว่าต้องทำให้ได้จะยังทำใจปล่อยไปไม่ได้ก็ตาม

~ตัดอะไรก็ไม่เจ็บเท่าตัดใจจากเธอรู้บ้างมั้ย~