| One for All's profile"ONE" for all..!PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
November 08 ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอนั่งคนเดียวแล้วมองกระจก ที่สะท้อนแสงจันทร์วันเพ็ญ โดดเดี่ยวกับความเหงา อยู่กับเงาที่พูดไม่เป็น ฟังเพลงเดิมๆ ที่เรารู้จัก แต่ไม่รู้ความหมายของมัน หากฉันจะหลับตาลงสักครั้ง และพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์ *หากความรักเกิดในความฝัน เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน ปฏิทินไม่บอกคืนและวัน ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน จูบเพื่อล่ำลาในความสัมพันธ์ ก่อนที่ฉันจะปล่อยให้เธอหายไป โดยไม่รู้จักเธอ ทบทวนเรื่องราวเก่าๆ ทุกๆ ครั้งที่ฉันตื่นนอน กับบทกวีไม่มีความหมาย ฉันงมงายสวดมนต์ขอพร หากจะมีโอกาสอีกหน จะร่ายมนต์กับสายน้ำจันทร์ เพื่อจะได้หลับตาลงสักครั้ง เพื่อพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์ (* สองครั้ง) September 15 Here I am...!* เวลากำลังจะผ่านไปอีกวัน.... --------------------------------------------------------------------------------------------------- ไม่มีอะไรนะครับ แค่อยากระบายอะไรในใจครับ ยังสบายและปรกติดี ขอบคุณที่เป็นห่วงกันนะครับ
August 27 อยากรู้ แต่ไม่อยากถามไม่ชิดเพียงลมหายใจ แค่ไม่ใช้เวลาร่วมกัน อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้ เธอจะมีใจหรือเปล่า เธอจะมีใจหรือเปล่า ไม่ถามยังดีซะกว่า อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้ เธอจะมีใจหรือเปล่า เธอจะมีใจหรือเปล่า อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้ เธอจะมีใจหรือเปล่า เธอจะมีใจหรือเปล่า August 24 จะ.....เป็นแบบนี้ อีกนานไหมในทุกวันที่ตื่น คือการฟื้นตัวเอง
ฉันเหมือนคนตายแล้ว จากวันที่เธอไป (วิ่ง/ต้อง)หนีความจริงทุกอย่าง เพื่อต่อลมหายใจ ไม่อยากจะพบคนที่ได้รู้ว่าเราเคยรักกัน เพราะรู้ว่าใครก็คงเข้ามา และถามฉันว่าเธออยู่ไหน ฉันไม่อยากจะตอบคำถาม เพราะมันจะทำให้ซ้ำเติมบาดแผลในใจ และเธอรู้ไหม ว่าลึกในใจไม่เคยยอมรับว่าเธอจากไปแล้ว ลึกลงไปไม่เคยยอมรับว่าเธอมีคนใหม่ ลึกลงไปยังมีความหวังว่าเธอจะกลับมา เริ่มต้นใหม่ เลยยังเก็บตัวไม่ยอมพบใคร เพื่อรอเธอกลับมา เป็นเหมือนคนบ้าบอ รอในเรื่องงมงาย ทั้งๆที่มันรู้ สุดท้ายต้องเป็นไง (วิ่ง/ต้อง)หนีความจริงทุกอย่าง เพื่อต่อลมหายใจ ไม่อยากจะพบคนที่ได้รู้ว่าเราเคยรักกัน เพราะรู้ว่าใครก็คงเข้ามา และถามฉันว่าเธออยู่ไหน ฉันไม่อยากจะตอบคำถาม เพราะมันจะทำให้ซ้ำเติมบาดแผลในใจ และเธอรู้ไหม ว่าลึกในใจไม่เคยยอมรับว่าเธอจากไปแล้ว ลึกลงไปไม่เคยยอมรับว่าเธอมีคนใหม่ ลึกลงไปยังมีความหวังว่าเธอจะกลับมา เริ่มต้นใหม่ เลยยังเก็บตัวไม่ยอมพบใคร เพื่อรอเธอกลับมา ว่าลึกในใจไม่เคยยอมรับว่าเธอจากไปแล้ว ลึกลงไปไม่เคยยอมรับว่าเธอมีคนใหม่ ลึกลงไปยังมีความหวังว่าเธอจะกลับมา เริ่มต้นใหม่ เลยยังเก็บตัวไม่ยอมพบใคร เพื่อรอเธอกลับมา เพื่อรอเธอกลับมา -----------------------------------
ตีสองครึ่งของอีกวันที่ไม่นอน....... หรือนอนไม่หลับดีหล่ะ
อาการต่อเนื่องจากการทำงานกลางคืน นอนตอนสว่างติดกันมาเกือบเดือน
ผ่านเรื่องราวมากมาย พบเจอคนใหม่ๆ แต่สุดท้ายสิ่งที่เป็นจริง ก็คือตัวเราเอง
ความจริง ความหลัง ความ......
รู้สึกว่ามีอาการหลอน..... เห็นอะไร เห็นใครก็....
ไม่เข้าใจ
July 31 24 UNIVERSIADE : Bangkok 200730 กรกฎาคม 2550
วันนี้เป็นวันแรกที่เริ่มทำหน้าที่ในงาน 24 UNIVERSIADE : Bangkok 2007 โดยได้รับมอบหมายให้เป็นฝ่ายต้อนรับ นักกีฬาและเจ้าหน้าที่ที่มาร่วมการแข่งขันที่สนามบินสุวรรณภูมิ
เวลาทำงานหลักจะเริ่มสองทุ่มไปจนถึงแปดโมงเช้าของวันนใหม่..... แม้ว่าวันนี้ที่มาเริ่มงานหมู่บ้านนักกีฬาก็ยังไม่เปิดและการแข่งขันก็ยังไม่เริ่ม แต่เริ่มมีเจ้าหน้าที่จากประเทศต่างๆ เดินทางเข้ามาตั้งแต่ 28 ที่ผ่านมา
หน้าที่หลักคือดูแลเรื่องพิธีการต้อนรับ ณ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ (ของชอบ) โดยรับผิดชอบในพิธีการที่เกิดขึ้นในตัวอาคารผู้โดยสารทั้งหมด ตั้งแต่รับนักกีฬาและเจ้าหน้าที่จะเกต ผ่านพิธีตรวจคนเข้าเมือง และสัมภาระและนำส่งทีมขนส่ง ของ ม.ราม ซึ่งจะส่งนักกีฬาให้ มธ. อีกต่อ
ความยากคือจำนวนนักกีฬาที่จะต้องผ่านสนามบินตลอดการแข่งขันก็ราว 15000 คน ซึ่งต้องผ่านการต้อนรับจากเราหมด
งานนี้ทีมงาน ม.กรุงเทพรวมพลัง และทำงานกันอย่างแข็งขัน
วันแรกผ่านไปขอบอกว่าเหนื่อยมากๆ มากกว่าที่คิดหลายเท่า ทั้งที่หมู่บ้านยังไม่เปิด จำนวน flight ก็จะมากขึ้นๆ ตามลำดับ
หึๆ สนุกแน่ๆๆ July 16 ความรัก กับ ความอดทน“ความรัก”...กับ... “ความอดทน”...มักจะมาคู่กันเสมอ แต่เมื่อใด.......ที่ รู้สึกว่า ความรักจืดจาง... และถ้าเมื่อใด........ที่มีจำเป็นต้องจาก ทั้งๆ ที่ยังรัก บางทีขีดจำกัดความอดทนเราก็มีจุดสิ้นสุด คงไม่มีใครที่จะอดทนไปได้ตลอด ถ้าหากการอดทนรอมันคุ้มกับสิ่งที่ต้องรอ กับการรอไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด.... ถ้ามันต้องอดทนมาก ต้องเหนื่อย ต้องท้อมากก็ตัดใจปล่อยมันไปเถอะ ถึงแม้ว่าฉันคนนี้คนที่บอกใครต่อใคร ว่าต้องทำให้ได้จะยังทำใจปล่อยไปไม่ได้ก็ตาม ~ตัดอะไรก็ไม่เจ็บเท่าตัดใจจากเธอรู้บ้างมั้ย~ May 12 สิ่งที่ฉันเป็น....
เป็นแค่หนึ่งคนนี้ ที่รู้ดีกับหนทางของใจ
เป็นแค่หนึ่งคนนี้ ที่รู้ตัวว่าไม่ดีเหมือนใคร เป็นแค่หนึ่งคนนี้ ที่รู้ดีกับหนทางของใจ เป็นแค่หนึ่งคนนี้ ที่รู้ตัวว่าไม่ดีเหมือนใคร อยู่กับความเป็นจริงกับสิ่งที่เป็นไป เธอก็หนึ่งคนนั้น ที่หวังดีให้ชั้นเป็นเหมือนใคร เธอก็อยู่ตรงนี้ แต่ว่าเราช่างเหมือนไกลแสนไกล ที่สุดต้องลากัน เจ็บปวดแต่จำใจ ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพันได้ร่วมทางกันจนสุดหนทาง จากกันวันนี้เธอคงผิดหวัง แต่ดีกว่าต้องทรมานกับสิ่งที่ฉันเป็น ที่สุดต้องลากัน เจ็บปวดแต่จำใจ ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพันได้ร่วมทางกันจนสุดหนทาง จากกันวันนี้เธอคงผิดหวัง แต่ดีกว่าต้องทรมานกับสิ่งที่ฉันเป็น ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพันได้ร่วมทางกันจนสุดหนทาง จากกันวันนี้เธอคงผิดหวัง แต่ดีกว่าต้องทรมานกับสิ่งที่ฉันเป็น ...แล้วจะเข้าใจ... ----------------------------------------
สงสัยว่างจัด..... นั่งทำงานอยู่ดีๆ ไปเจออีกเพลงหล่ะ......
โดนซะ........
"ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพันได้ร่วมทางกันจนสุดหนทาง
จากกันวันนี้เธอคงผิดหวัง แต่ดีกว่าต้องทรมานกับสิ่งที่ฉันเป็น" "ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพันได้ร่วมทางกันจนสุดหนทาง จากกันวันนี้เธอคงผิดหวัง แต่ดีกว่าต้องทรมานกับสิ่งที่ฉันเป็น ...แล้วจะเข้าใจ... " May 11 เธอคือใคร... แย่จังฟังเพลงประเภทนี้เพราะอีกหล่ะ
ช่วงชีวิตที่เคยรักใคร ไม่เคยล้อเล่นกับหัวใจ
แต่ว่าทุกคน เข้ามาคบกัน ไม่นานเขาก็ไป แต่ละครั้งก็คอยทุ่มเท แต่สุดท้ายก็ยังเสียใจ เจ็บจนคุ้นเคย แต่ไม่ชอบเลย ที่ต้องไม่เหลือใคร ดั่งฟ้า จะแค่เพียงต้องการแกล้งกัน ให้ฉัน ต้องพบเจอแต่ความเจ็บช้ำใจ จนไม่รู้ว่า รักแท้หน้าตาเป็นเช่นไร ก็ยังไม่พบเจอใคร ที่รักกันจริงสักที จะมีไหมสักคน มาเปลี่ยนชีวิตของฉัน เธอคือใคร ที่จะรักจริง ไม่ทอดทิ้งกัน อยากจะรู้ จะมีไหมสักใจ จะได้เจอเธอ อยากรู้เธอคือใคร ที่จะเป็นรักสุดท้าย ของฉันจริงๆ สักที อยากจะพบสักคนที่เข้าใจ ไม่ต้องพร้อมต้องดีมากมาย อาจจะเถียงกัน อาจทะเลาะกัน เขายังไม่ไปไหน อยากจะพบสักใจที่เข้ากัน อยู่กับฉันรักกันเรื่อยไป อย่าแค่แวะมา ฝากแค่น้ำตา ให้ค้างคาในหัวใจ ดั่งฟ้า จะแค่เพียงต้องการแกล้งกัน ให้ฉัน ต้องพบเจอแต่ความเจ็บช้ำใจ จนไม่รู้ว่า รักแท้หน้าตาเป็นเช่นไร ก็ยังไม่พบเจอใคร ที่รักกันจริงสักที จะมีไหมสักคน มาเปลี่ยนชีวิตของฉัน เธอคือใคร ที่จะรักจริง ไม่ทอดทิ้งกัน อยากจะรู้ จะมีไหมสักใจ จะได้เจอเธอ อยากรู้เธอคือใคร ที่จะเป็นรักสุดท้าย ของฉันจริงๆ สักที ไม่รู้จะเจอเมื่อไหร่ ก็เฝ้าแต่ถาม ก็ได้แต่ถามจากฟ้า จะมีไหมสักคน มาเปลี่ยนชีวิตของฉัน เธอคือใคร ที่จะรักจริง ไม่ทอดทิ้งกัน อยากจะรู้ จะมีไหมสักใจ จะได้เจอเธอ อยากรู้เธอคือใคร ที่จะเป็นรักสุดท้าย ของฉันจริงๆ สักที ---------------------------------------------
ชอบเพลงนี้ตั้งแต่ได้ยินครั้งแรก.... แต่ตอนนั้นฟังดูรู้สึกก็แค่เพราะดี
วันเวลาผ่านไป ผ่านเรื่อง..... วันนี้ขับรถมมาทำงาน เพลงนี้วนมาให้ได้ยิน ถึงกับอึ้ง
โอ้โห.... นี่มันแต่งได้ยังไงหว่า ทุกคำพูด ทุกถ้อยคำ ของเนื้อเพลง........
ตามนั้นเลยครับ... เฮ้อ ต้องกลับมาฟังเพลงประเภทนี้เพราะอีกแล้ว
ว่าแต่..... เธอคนนั้นจะคือใครหนอ...... May 04 สิ่งที่ค้างในใจพุทธศาสนาสอนเราว่า คนเราทุกข์เพราะหลง "ยึด" และที่เรายึด ก็เพราะเรา "ไม่รู้" ไม่รู้ความจริงของธรรมชาติที่ว่า... ทุกสิ่งย่อมแปรปรวนไป ----------------------------------------------- แล้วมันจะมีอะไรเล่า ที่ควรค่าให้น่ายึดถือเป็นของของเราอย่างแท้จริง
สิ่งใดสิ่งหนึ่งเกิดขึ้น สิ่งนั้นย่อมดับลงไปเป็นธรรมดา
จะไปบังคับบัญชาให้มันเป็นอยู่อย่างนี้อย่างนั้น ย่อมเป็นไปไม่ได้เลย
แต่เราก็ยัง "ยึด" อยากให้สุขนั้นคงอยู่ อยากให้ทุกข์นั้นหายไป
ดิ้นรนอยู่อย่างนี้ชั่วนาตาปีไม่มีเหนื่อยหน่าย
...ก็ในเมื่ออะไร ๆ ก็เป็นไปอย่างที่ใจอยากไม่ได้ แปรปรวนไปตลอดเวลา
-------------------------------------------------------------
ถาม – มีความรู้สึกนึกคิดหลายอย่างที่ตกค้างอยู่ในใจ May 03 ช้ำรัก..ให้มาที่ซาเปสน่าแปลก.....
ฝนตกมาสามวันแล้วไม่ลืมหูลืมตา ตกมากบ้างน้อยบ้างแต่สรุปก็คือมันตกทุกวัน ทั้งวันตกมาตั้งแต่วันนั้น......
คนเรานี่ยามสนุกสนาน ยามสมหวังก็เที่ยวตะลอนๆ ไปโน่นไปนี่มีที่ให้ไปได้เรื่อยๆ ชีวิตสดใสดูอะไรก็ดีไปหมด
แต่พอยามเศร้า...ที่ที่นึงที่นึกถึงกลับกลายเป็นที่ space ของตัวเอง
มันเหมือนยามที่ไม่รู้จะหันไปไหน ไม่อยากไปไหน ทั้งในชีวิตจริงแล้วก็ในโลกเสมือน.... คนเราย่อมมีมุมๆหนึ่ง ที่ไว้ใช้หลีกหนีจากผู้คน
มุมๆนี้ ขอเป็นที่ๆเราจะรู้สึกว่าเราปลอดภัย อุ่นใจสำหรับเราเสมอ
กลับมาที่อารมณ์นี้จนได้.... ไม่ชอบเลย July 25 Come Back...!ค่ำวันอังคาร... ธรรมดาๆวันหนึ่ง ที่พิเศษก็คงเพราะวันนี้กลับบ้านเร็วมาก (ฟ้ายังสว่างอยู่เลย) งงๆ เล็กน้อย
ไม่รู้อะไรดลใจ ให้เข้าไปวนเวียนตาม Blog ของเพื่อนๆทั่วทุกมุมโลก สุดท้าย...ก็วนเข้า Blog ตัวเอง
น่าแปลกความรู้สึกต่างๆ อารมณ์ในช่วงเวลาต่างๆ comment ของเพื่อน (ขาประจำ) ที่ post ไว้ย้อนหลังไปเป็นปีๆๆๆๆ
ผ่านช่วงเวลาสุข ทุกข์มามากมาย ทุกอย่างยังคงเก็บไว้อย่างดีใน Bolg ของเรา...
รู้สึกผิดที่ไม่ได้มาดูแล บอกเล่า ชีวิต เรื่องราว ความรู้สึกให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ (มิตรรักแฟนเพลง) เหมือนที่เคยทำ
ขอบคุณทุกความห่วงใยที่เฝ้าถามว่าเจ้าของ Blog หายไปไหน (หลายคนหมดแรง post ไปเลยก็มี)
ขอบคุณทุกๆ comment ครับ อยากบอกว่า ยังอยู่สบายดีครับผม คิดถึงทุกคนเช่นกันครับ February 18 คงจะมีรักจริงรออยู่ ที่ดินแดนใดซักแห่ง
คงจะมีรักจริงรออยู่ ที่ดินแดนใดซักแห่ง
คงมีใครซักคนรออยู่ ตรงนั้น คงมีความหมายใดซ่อนอยู่ในการรอคอยที่แสนนาน คงจะมีซักวันฉันคงได้เจอ เจ็บมาแล้วตั้งกี่ครั้ง เมื่อความรักพังทลาย จะมีใครที่เป็นคนสุดท้าย เธอคนนั้นอยู่แห่งไหน จะไกลแสนไกลเท่าไหร่ ก็จะไปที่ดินแดนแห่งนั้น จะขอเอาคำว่ารัก ทุกคำที่ฉันได้เคยเอ่ย
ขอมันคืนจากใครที่เคยผ่านเข้ามา จะขอรวมคำว่ารักเหล่านี้ ทวีความหมายและคุณค่า
February 13 มาฆบูชาวันนี้วันมาฆบูชาครับ... ได้ทำบุญเวียนเทียนในวันพระใหญ่นี้ เอาบุญมาฝากทุกคนนะครับ..
อนุโมทนากับเพื่อนที่เอาบุญมาให้เช่นกัน ขวัญ บุศ และเพื่อนๆกลุ่มโอภาฯ ทุกคน ขอบคุณมากๆครับ สาธุ.
February 07 จุดหมาย...แ บ บ ข อ ง ใ ค ร ก็ เ ป็ น แ บ บ ข อ ง มั น ไ ม่ มี แ บ บ แ ผ น ต า ย ตั ว
อ ย่ า ฝื น ใ จ รั ก ถ้ า มั น ไ ม่ ใ ช่ ไ ม่ มี ป ร ะ โ ย ช น์ อ ะ ไ ร ที่ จ ะ ค บ ใ ค ร สั ก ค น เ พี ย ง เ พ ร า ะ อ ย า ก จ ะ มี ใ ค ร สั ก ค น อ ย่ า เ ป ลี่ ย น ตั ว เ อ ง เ พี ย ง เ พื่ อ ใ ห้ เ ข า ม า รั ก เพ ร า ะ จ ะ ทำ ไ ด้ ไ ม่ น า น วั น ห นึ่ ง คุ ณ จ ะ รู้ สึ ก เ ห นื่ อ ย เ พ ร า ะ ค ว า ม รั ก ที่ ไ ม่ เ ป็ น ตั ว ข อ ง ตั ว เ อ ง อ ย่ า ห ล ง ใ น ร ส ช า ติ ข อ ง ค ว า ม รั ก จ น ลื ม ชี วิ ต ป ร ะ จำ วั น ข อ ง ตั ว เ อ ง ห รื อ สู ญ เ สี ย ค ว า ม เ ป็ น ส่ ว น ตั ว ค น ที่ พ ร้ อ ม จ ะ อ ยู่ กั บ คุ ณ โ ด ย ที่ คุ ณ ไ ม่ ต้ อ ง เ ป ลี่ ย น แ ป ล ง อ ะ ไ ร ใ น ชี วิ ต เ ล ย ค น ที่ พ ร้ อ ม จ ะ เ ดิ น ห น้ า เ มื่ อ คุ ณ เ ดิ น ห น้ า ค น ที่ พ ร้ อ ม จ ะ ถ อ ย ห ลั ง ไ ป กั บ คุ ณ ค น ที่ ไ ม่ ย อ ม ใ ห้ คุ ณ เ ดิ น ต า ม ห ลั ง ข อ เ พี ย ง เ ดิ น เ คี ย ง ข้ า ง กั น ค น ที่ ไ ม่ บั ง คั บ ใ ห้ คุ ณ ทำ อ ะ ไ ร ใ น แ บ บ ที่ คุ ณ ไ ม่ ชอ บ ค น ที่ ไ ว้ ใ จ แ ล ะ ใ ห้ อ ภั ย ใ ห้ โ อ ก า ส ซื่ อ สั ต ย์ แ ล ะ ใ ห้ เ กี ย ร ติ คุ ณ . . . . . นั่ น แ ห ล่ ะ คื อ ค น ที่ รั ก คุ ณ จ ริ ง . . . . . จ ง ถ น อ ม ค น เ ห ล่ า นี้ ไ ว้ อ ย่ า ป ล่ อ ย ใ ห้ เ ข า ไ ป จ า ก คุ ณ .. เ พ ร า ะ คุ ณ จ ะ เ สี ย ใ จ ห า ก เ ข า เ ป ลี่ ย น ไ ป ห ยิ บ ยื่ น ค ว า ม โช ค ดี ที่ ค ว ร จ ะ เ ป็ น ข อ ง คุ ณ ไ ป ใ ห้ ค น อื่ น ค น ที่ รั ก ค น ที่ เ ป ลื อ ก น อ ก มี อ ยู่ เ ย อ ะ เ ห ลื อ เ กิ น ชี วิ ต ค น ค น ห นึ่ ง จ ะ มี ค น ที่ รั ก คุ ณ จ ริ ง ผ่ า น ม า สั ก กี่ ค น ใ ค ร ที่ บ อ ก ว่ า รั ก คุ ณ แ ล้ ว พ ย า ย า ม จ ะ เ ป ลี่ ย น คุ ณ ดึ ง คุ ณ ใ ห้ เ ดิ น ต า ม ท า ง ข อ ง เ ข า เ ข า ไ ม่ ไ ด้ รั ก คุ ณ จ ริ ง ห ร อ ก . . . เ ข า รั ก ตั ว เ อ ง จ ง เ ชื่ อ ใ น พ ร ห ม ลิ ขิ ต จ ง เ ชื่ อ ใ น เ ห ตุ ก า ร ณ์ ที่ นำ พ า ค ว า ม รั ก ม า ใ ห้ อ ย่ า บ อ ก ว่ า ไ ม่ รั ก ถ้ า ไ ม่ ส า ม า ร ถ ส บ ต า เ ข า อ ย่ า ง บ ริ สุ ท ธิ์ ใ จ ไ ด้ อ ย่ า บ อ ก ว่ า รั ก . . . . ถ้ า คุ ณ ไ ม่ รู้ สึ ก วู บ ว า บ เ ว ล า อ ยู่ ใ ก ล้ ๆ อ ย่ า บ อ ก ว่ า ไ ม่ คิ ด ถึ ง . . ถ้ า หั ว ใ จ ไ ม่ อ า จ ลื ม อ ย่า บ อ ก ว่ า คิ ด ถึ ง ถ้ า เ พิ่ ง จ า ก กั น ไ ม่ ถึ ง ๑ น า ที อ ย่ า ป ล่ อ ย ใ ห้ สิ่ ง ที่ ดี ที่ สุ ด สำ ห รั บ เ ร า ห ลุ ด ล อ ย ไ ป ล อ ง คุ ย กั น ม า ก ขึ้ น รั บ รู้ ค ว า ม รู้ สึ ก ข อ ง อี ก ฝ่ า ย ด้ ว ย ใ จ จ ะ ทำ ใ ห้ เ ร า รู้ ว่ า เ ร า โ ช ค ดี แ ค่ ไ ห น แ ล้ ว ที่ ไ ด้ รู้ จั ก ค ว า ม รั ก อ ย่ า ป ล่ อ ย ใ ห้ ใ ค ร ค น ใด ค น ห นึ่ ง มี น้ำ ต า ทั้ ง ๆ ที่ อี ก ค น ห นึ่ ง กำ ลั ง ดี ใ จ อ ย่ า ป ล่ อ ย ใ ห้ ใ ค ร อี ก ค น ห นึ่ ง ยิ้ ม ทั้ ง ๆ ที่ อี ก ค น ห นึ่ ง กำ ลั ง ร้ อ ง ไ ห้ อ ย่ า ป ล่ อ ย ใ ห้ ใ ค ร ค น ใ ด ค น ห นึ่ ง พู ด ทั้ ง ๆ ที่ อี ก ค น ห นึ่ ง ไ ม่ ต้ อ ง ก า ร ฟั ง ค ว า ม รั ก ต้ อ ง ม า จ า ก ค ว า ม รู้ สึ ก ข อ ง ค น ส อ ง ค น.. อ ย่ า ใ ห้ ใ ค ร ค น ใ ด ค น ห นึ่ ง ห ยิ บ ยื่ น แ ต่ อี ก ค น ห นึ่ ง ไ ม่ ต้ อ ง ก า ร ค ว า ม รั ก เ ป็ น เ พี ย ง ส า ย ใ ย บ า ง ๆ ที่ มั น ถู ก ห ล่ อ ห ล อ ม ขึ้ น จ า ก ค ว า ม รู้ สึ ก ต่ า ง ๆ ทั้ ง ค ว า ม อ า ท ร .. ห่ ว ง ใ ย .. ห่ ว ง ห า .. คิ ด ถึ ง ค ว า ม อ ด ท น จ ะ ทำ ใ ห้ อุ ป ส ร ร ค ต่ า ง ๆ ผ่ า น พ้ น ไ ป ไ ด้ ด้ ว ย ดี ค ว า ม พ ย า ย า ม จ ะ ทำ ใ ห้ เ ร า ส อง ค น ยั ง ค ง อ ยู่ ค ว า ม ไ ว้ ใ จ จ ะ ทำ ใ ห้ ค ว า ม รั ก ข อ ง เ ร า แ ข็ ง แ ก ร่ ง ค ว า ม ซื่ อ สั ต ย์ จ ะ ทำ ใ ห้ ค ว า ม รั ก ข อ ง เ ร า มั่ น ค ง ค ว าม เ ส ม อ ต้ น เ ส ม อ ป ล า ย จ ะ ทำ ใ ห้ ค ว า ม รั ก ข อ ง เ ร า ส ว ย ง า ม แ ล ะ สุ ด ท้ า ย ค ว า ม รั ก ก็ จ ะ ก่ อ ตั ว ขึ้ น เ ป็ น ค ว า ม ผู ก พั น สิ่ ง เ ห ล่ า นี้ จ ะ ทำ ใ ห้ ส า ย ใ ย บ า ง ๆ ข อ ง ค ว า ม รั ก ก ล า ย เ ป็ น เ ชื อ ก เ ส้ น ห น า ที่ ผู ก ค น ส อ ง ค น ไ ว้ ด้ ว ย กั น มั น จ ะ เ ป็ น เ ชื อ ก ที่ มั ด เ ร า ไ ว้ ด้ ว ย กั น เ ป็ น เ ชื อ ก ที่ ทำ ใ ห้ เ ร า ไ ม่ อึ ด อั ด เ ร า จ ะ ไ ม่ ดิ้ น ร น ที่ จ ะ พ ย า ย า ม ห ลุ ด อ อ ก จ า ก เ ชื อ ก เ ส้ น นี้ เ มื่ อ ไ ด้ เ จ อ ค ว า ม รั ก ที่ ดี แ ล้ ว จ ง ทำ ใ ห้ เ ข า รู้ สึ ก ว่ า เ ข า ไ ม่ ไ ด้ อ ยู่ ค น เ ดี ย ว อ ย่ า ป ล่ อ ย ใ ห้ เ ข า โ ด ด เ ดี่ ย ว อ ย่ า ป ล่ อ ย ใ ห้ เ ข า เ ดี ย ว ด า ย คิ ด ถึ ง สิ่ ง ดี ๆ ที่ เ ร า เ ค ย มี กั น อ ย่ า ลื ม วั น แ ร ก ๆ ที่ เ ร า รู้ สึ ก กั บ ค น ๆ นี้ เ ข า เ ป็ น ค น ดี ที่ สุ ด แ ล้ ว สำ ห รั บ เ ร า พ ย า ย า ม รั ก ษ า เ ข า ไ ว้ เ พ ร า ะ เ มื่ อ เ ข า ห ลุ ด ล อ ย ไ ป แ ล้ ว เ ร า จ ะ ไ ม่ ส า ม า ร ถ เ รี ย ก ค ว า ม รู้ สึ ก ต่ า ง ๆ ก ลั บ ม า ไ ด้ อี ก เ มื่ อ เ ว ล า ที่ ไ ม่ ส า ม า ร ถ ย้ อ น เ ดิ น ก ลั บ ไ ป ไ ด้ อี ก ทำ ปั จ จุ บั น ใ ห้ ดี ที่ สุ ด เ พ ร า ะ อ ดี ต แ ก้ ไ ข อ ะ ไ ร ไ ม่ ไ ด้ อี ก แ ล้ ว อ ย่ า ทิ้ ง หั ว ใ จ ข อ ง คุ ณ ไ ว้ กั บ อ ดี ต อ ย่ า คิ ด ว่ า อ ดี ต ไ ม่ มี วั น ห ว น คื น อ ย่ า คิ ด ว่ า ไ ม่ มี พ รุ่ ง นี้ อ ย่า ลื ม บ ท เ รี ย น ข อ ง เมื่ อ ว า น ทุ ก ชี วิ ต ยั ง มี ค ว า ม ห วั ง อ ยู่ เ ส ม อ จ ง ป ล่ อ ย ใ ห้ ชี วิ ต ดำ เ นิ น ต่ อ ไ ป . . วั น ห นึ่ ง ถ้ า ชี วิ ต ห ว น คื น ม า สู่ ท า ง ส า ย เ ก่ า . . ที่เ ค ย ทำ ใ ห้ คุ ณ มี ค ว า ม สุ ข ร ะ ห ว่ า ง เ ดิ น ท า ง ใ น แ ต่ ล ะก้ า ว . . จ ง อ ย่ า เ ดิ น เ ลี่ ย ง มั น ไ ป อี ก เ พ ร า ะ น้ อ ย นั ก ที่ ถ น น ส า ย เ ดิ ม ยั ง ค ง ส ภ า พ เ ดิ ม เ พื่ อ ร อ ใ ห้ คุ ณ เ ดิ น ย้ อ น ก ลั บ ม า . . ล อ ง เ ดิ น ต่ อ ไ ป สิ . . . . บ า ง ที คุ ณ อ า จ จ ะ เ จ อ จุ ด ห ม า ย ที่ คุ ณ ค้ น ห า ม า ต ล อ ด ชี วิ ต อารมณ์นี้เลย
ขอเหอะนะ.... 7 กุมภา ตีสอง... ประมาณนี้เลย
อาจจะเห็นว่าฉันยังยิ้ม หัวเราะได้ทุกนาที
อาจจะเห็นฉันมีชีวิตดีดี เหมือนคนไม่เป็นไร แต่ลึกๆแล้วใครจะรู้ ถึงแม้ฉันมีความสุขเท่าไหร่ ---> แค่ท่อนแรกก็กรีดซะ โดนไปเต็มๆ ความจริงวันนี้ข้างในหัวใจ ยังเป็นอย่างเดิม ก็ยังเจ็บมาจนวันนี้ นอนก็มีแต่น้ำตา มีแต่เธอทุกเวลา ไม่รู้จะทำยังไง ยังต้องเจ็บไปจนวันไหน นานเท่าไหร่กว่าฉันจะทำใจได้ ต้องอยู่อย่างทรมานอย่างนี้ไปนานเพียงใด จากวันนั้นที่เธอบอกลา ชีวิตก็ยังเดินไป --> ชอบตรงนี้มากๆ ใช่ยังไงก็ยังต้องเดิน.... ยึ้ม และมีชีวิตให้ได้
อาจได้พบผู้คนมากมายเพียงใด ก็ยังไม่ลืมเธอ -->  มีความรักเข้ามากี่ครั้ง สุดท้ายก็ยังร้องไห้เพราะเธอ เจ็บปวดเสมอที่ยังต้องเจอเธออยู่ในใจ เธอยังคงอยู่ในหัวใจ นานเท่าไรกว่าฉันจะลืมเธอได้ ต้องอยู่อย่างทรมานอย่างนี้ไปนานแค่ไหน ไม่อยากจะทรมานอย่างนี้ ไปจน.....วันตาย....
ฟังจบไปอีกสองรอบ.... ไม่เข้าใจตัวเองจริงๆ ว่านี่เรามานั่งทรมานตัวเองทำไม February 02 Plan for my Holiday..!เรียนจบมา... ก็เอาแต่ทำงาน ไม่ได้วางทริปไปไกลๆ นานๆ ซะที..
เมื่อวานไปทานข้าวกับกลุ่ม สมาชิกขาเที่ยวเดิมๆ เลยเป็นที่มาของ plan เที่ยววันหยุด ช่วง มีนาคม โดยคุยปุ๊บ จองที่พักกันปั๊บ และมาจองตั๋วเครื่องบินทั้งไปและกลับเอาวันนี้เลย... เหอ...ถ้างั้น ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามแผน (ต้องเป็นซิ... AirAsia ออกตั๋วแล้วไม่คืนตังค์ แง...!) โปรแกรมเที่ยวก็จะเป็นประมาณนี้ คร้าบ...
4-10 มีนาคม 2549 "ปราณบุรี - ภูเก็ต - กระบี่ ไข่มุกแห่งอันดามัน - คีรีมายา เขาใหญ่" เริ่มจาก วันเสาร์ที่ 4 ถึงอาทิตย์ที่ 5 มีนาคม 2549 ชิมลางใกล้ๆ ก่อนโดยจะไป Pattawia Resort&Spa ที่หัวหิน ซะ 1 คืนครับ... คงพอจะเป็นการเริ่ม Start ช่วงตะลุยเที่ยวได้อย่างดี
โรงแรมนี้ยังไม่เคยไป ดูจาก Web แล้วน่าจะโอ... ประกอบกับเคยไปพักแถว ปราณบุรี มาแล้วบ้าง บรรยากาศเเถวนั้น คงเงียบกำลังดี ดูห้องก็ใช้ได้ Room Rate อยู่ราวๆ 2800 - 7500
เสร็จจากหัวหิน ก็จะว่ากลับมาตั้งหลักที่ กทม. ก่อน 1 วัน ก่อนจะเริ่มเข้าสู่ ช่วง "เที่ยวจริง"
วันที่ 7 จะขอบินสบายๆ ไปกับ AirAsia ด้วยโปรโมชั่น 0 บาท อิ อิ... ที่แอบจองเอาไว้เงียบๆ ถึงภูเก็ต และเข้าพักที่ JW MARRIOTT RESORT AND SPA โรงแรม 5 ดาว สุดหรูริมหาดไม้ขาว โฮๆๆ Room Rate ราคา หมื่นก่าๆๆ
ที่ JW MARRIOTT PHUKET นี่ เคยแวะๆ ไปหลายที ส่วนใหญ่ไปเดินเล่น ยังไม่มีโอกาสเหมาะๆได้เข้าพัก เที่ยวนี้เป็นโอกาสอันดี จะได้ลองซะที
ไปแวะชมได้ที่ http://marriott.com/property/propertypage/HKTJW
ที่ Sheraton นี้เคยหนีมานอนเล่นทีแล้วครับ เมื่อ กพ. ปีที่แล้ว 2 คืน.. ชอบ... มาก สวยสุดๆ เงียบ เป็นส่วนตัว + กับพนักงานที่นี่น่ารักมาก ปีนี้เลยจะไปกันอีก Room Rate ตอนนี้อยู่ราว USD120 ก็หวังว่าจะได้มีเวลา นั่งๆ นอนๆ เล่น เงียบๆ พักผ่อน ใช้ความคิด คิดๆ มองๆ อะไร หลายๆ อย่างที่มันผ่านไปอีกปีอยู่ที่กระบี่..... คงดีไม่น้อย
ไปดูกันได้ว่าสวยแค่ไหน http://specialoffers.starwoodhotels.com/Sheraton_Krabi_Beach_Resort
เสร็จปุ๊บก็บินกลับจากกระบี่ กลับ มา กทม. และเดินทางต่อไป คีรีมายา รีสอร์ต เขาใหญ่.... อันโด่งดัง ที่เคยแต่ได้ยินชื่อมานาน
ชื่อ คีรีมายา หมายถึง ความลับแห่งขุนเขา เป็น รีสอร์ตแนวธรรมชาติ อยู่ท่ามกลางโอบล้อมของขุนเขา คงจะได้อีกอารมณ์นึง แนวป่าๆ เขาๆ
กลับมาคงมีเรื่องเล่าเยอะน่าดู ตอนนี้ก็ไม่เป็นอันทำงานแล้ว จ้องแต่จะให้ถึงวันไปเร็วๆ จัง...
|
|
|
